प्रवाशी नेपालीकालागि कतारबाट सञ्चालित

• Home
• नयाँ नेपाल समुह
• फोटोहरु
• संघ सस्थाहरु
• संपर्क
• सम्पादकिय
• हाम्रो बारेमा
• बिचार
• मनोरंजन
• साहित्य

साहित्य

भुपेन्द्र महत कोलोराडो

Fragmented Demolitions

by Neelam Karki Niharika (America)

The house must be reconstructed
From the foundation
From the beginning
This is the decision of those
Who have seen the house
This is the decision of those
Who reside there

For reconstruction
The old house would be knocked down
To build a new one

Those who got the contract
Begin to demolish
At first they entered inside
By unlocking the door
And destroyed the hinge
Destroyed the lock
The lock that was shared by the house
Got destroyed with its sharing

In the duty of destruction –
Some took the wall
Some took the courtyard
Some took the upper floor
Some took the ceiling-beam
Some took the window
Some took the balcony
Some took the roof
Some took the foundation

The crowd had gathered to see
The demolition
Of separated portions
The bewildered eyes
See the house collapsed

Observant comments
Arise from the onlookers –
The roof should be removed first
Others say
The wall should be knockdown
Yet others say
The window should be taken off

If the old house has to be ruined
And ripped through the foundation
Why then the ideas of
Fragmented Demolitions!

If it knocks down in a second
If it knocks down in a blow
Why this supervision?
For what these fragmented attempts
Of demolition?

Let it not be so

Let not another carpenter
Or another builder come

Let not that old house
Grow stronger
Awaiting for tomorrow
With a much bigger wall
Surrounding the house.

गजल (20-07-2008)

भुपेन्द्र महत कोलोराडो

स्वाभिमानलाई बन्धकी राखी हास्न लाज भो
आत्मासम्मान यो उधारोमा टास्न लाज भो

बेसुरा लौ कती धेरै बिना गुदीका टाउका
हल्लाको यो खेती भित्र विश्वाश गास्न लाज भो

आफ्नै महाभारत आफ्नै योद्धा को जित्यो हार्यो को
जालझेलको यो बिजय डांक बास्न लाज भो

प्रदुषित नैतीकता भित्र के जन्मिएला सोच
बिकृतिको सगर जो नसकी भास्न लाज भो

खुकुरिको डोब अझै ताजै होला गोर्खालिको
पुर्खाले आर्जेको पहिचान यो मास्न लाज भो

कविता केशव कोइराला (Copyright@ http://keshuvko.wordpress.com/)

दीयो ढलेर के भो? ज्योति निभेको छैन
उनले भुलेर के भो? स्मृति बिलेको हैन
आशा त्यो मर्ने छैन, विश्वास घट्ने छैन
मुटु दु:खेर के भो? माया त्यो बिझ्ने हैन

न्यानो त्यो स्पर्श उनको, लज्जा बुनेका आँखा
साथै हिँडेको बाटो ती रमाइला साँझ
बोलीमा माया उनको, मस्तिष्कमाझ ताजा
बिर्सन्न केही कैल्यै, उनले गाएका भाका

आँशु बगेर के भो? आँखा त रित्तिँदैन
छाती दु:खेर के भो? माया त मर्ने हैन

उही पुरानो सपना
उही पुरानो बाचा
सम्झेर आऊ तिमी
बाटो टुटेको छैन
माया मरेको छैन

गाऊ तिमी उही गीत
उही पुरानो भाका
बसेर तिम्रो साथ
सुन्ने छ अभिलाषा

दीयो ढलेर के भो? ज्योति निभेको छैन
उनले भुलेर के भो? स्मृति बिलेको हैन
आशा त्यो मर्ने छैन, विश्वास घट्ने छैन
मुटु दु:खेर के भो? माया त्यो बिझ्ने हैन

आँशु बगेर के भो? आँखा त रित्तिँदैन
छाती दु:खेर के भो? माया त मर्ने हैन
<!–[if !supportLineBreakNewLine]–>
<!–[endif]–>

उही पुरानो सपना
उही पुरानो बाचा
सम्झेर आऊ तिमी
बाटो टुटेको छैन
माया मरेको छैन

गाऊ तिमी उही गीत
उही पुरानो भाका
बसेर तिम्रो साथ
सुन्ने छ अभिलाषा

दीयो ढलेर के भो? ज्योति निभेको छैन
उनले भुलेर के भो? स्मृति बिलेको हैन
आशा त्यो मर्ने छैन, विश्वास घट्ने छैन
मुटु दु:खेर के भो? माया त्यो बिझ्ने हैन

आँशु बगेर के भो? आँखा त रित्तिँदैन
छाती दु:खेर के भो? माया त मर्ने हैन

दीयो ढलेर के भो? ज्योति निभेको छैन
उनले भुलेर के भो? स्मृति बिलेको हैन
आशा त्यो मर्ने छैन, विश्वास घट्ने छैन
मुटु दु:खेर के भो? माया त्यो बिझ्ने हैन

न्यानो त्यो स्पर्श उनको, लज्जा बुनेका आँखा
साथै हिँडेको बाटो ती रमाइला साँझ
बोलीमा माया उनको, मस्तिष्कमाझ ताजा
बिर्सन्न केही कैल्यै, उनले गाएका भाका
<!–[if !supportLineBreakNewLine]–>
<!–[endif]–>

आँशु बगेर के भो? आँखा त रित्तिँदैन
छाती दु:खेर के भो? माया त मर्ने हैन

उही पुरानो सपना
उही पुरानो बाचा
सम्झेर आऊ तिमी
बाटो टुटेको छैन
माया मरेको छैन

गाऊ तिमी उही गीत
उही पुरानो भाका
बसेर तिम्रो साथ
सुन्ने छ अभिलाषा

दीयो ढलेर के भो? ज्योति निभेको छैन
उनले भुलेर के भो? स्मृति बिलेको हैन
आशा त्यो मर्ने छैन, विश्वास घट्ने छैन
मुटु दु:खेर के भो? माया त्यो बिझ्ने हैन

आँशु बगेर के भो? आँखा त रित्तिँदैन
छाती दु:खेर के भो? माया त मर्ने हैन

<!–[if !supportLineBreakNewLine]–>
<!–[endif]–>

इतिहांस (03-07-2008)

गजल रुपक वनवासी पीपलटार तनहुँ,

सुनिँदैछ खुशी हैन पीरको समाचार

घट्दै गा’को नेपालीको शिरको समाचार ।

पहाड पनि उस्तै छ, तराइ पनि उस्तै

उस्तै-उस्तै छ हिमाली भीरको समाचार ।

रक्तिम भएको खोला, नदीनाला सबै

कसरी सुनाउँ मैले तीरको समाचार ।

सुनाउनै लाज लाग्ने परिस्थिति बन्यो

गोर्खाली भनी प्रख्यात वीरको समाचार ।

हरे ! कसरी भेद छुट्याउन सकिन्छ -

एकै छ चिहान र मन्दिरको समाचार ।

गजल

महगो बजार भाउको कथा यो

भोको पेत नाङ्गो पाउको कथा यो

दौलतको लागि छोरी बेचिदिन्छन

पपिनी आमा र बाउको कथा यो

के गर्ला माझि असार साउनमा

भुमरिको पाउमा पर्ने नाउको कथा यो

ढुङ्गा र मातोलाई किन दुख्छ र

दुख्नेलाई दुख्छ घाउको कथा यो

जहाँ पुगे नि मनिषाको जीवन

काले चुनेको दाउको कथा यो

बाबु त्रिपाठी ००९७७-९८४१३१६१५४ babutripathi@hotmail.com गजल

-इखालु रमेश

आगो हुरी,निलेर हासी मर्छ शाहीद

यहाँ सर्वहारा यौटेइ माला गासी मर्छ शहीद

यहाँ करेसामा जङली झार,काडाँहरुले ढाक्न थाले

बिसादिको पोको बनी नासी मर्छ शहीद

यहाँ स्वाभिमान र मातृभूमी मुटु भन्दा प्यारो ठानी

छाती माथि आफ्नो माटो टाँसी मर्छ शहीद

यहाँ अन्याय र अत्याचारले माटो दुसित बन्यो भने

ज्वालामुखी बनेर,मासी मर्छ शहीद

यहाँ भोको पेटले खान माग्दा लात र जात दिए भने

शोषकको पोटिलो ज्यान तासी मर्छ शहीद यहाँ

खोटाङ बजार १,खोटाङ । E-mail, ikhaluramesh@yahoo.com

Bookmark This